Pełne nieskładnej paplaniny podsumowanie stycznia!

Oto nadszedł ostatni dzień pierwszego miesiąca roku 2016! Jak się z tym czuję? Czas płynął mi jakoś dziwacznie, niby szybko, a jednak w tempie żółwia. Udało mi się spełnić kilka moich miesięcznych postanowień, z czego bardzo się ciesze, jednak były też takie, które zakończyły się sromotną klęską (choćby regularna nauka języków, odrabianie prac domowych, czy pójście do tego głupiego fryzjera, - ciągle o tym zapominam!). Z wyników książkowych jestem jednak naprawdę, naprawdę zadowolona, o czym już śpieszę pisać! 

Czego nie robić w obecności trupa i czym są małpie kręgi? (+ Nowy wygląd bloga!)

Bywają chwile, w których czujemy się panami świata. Wszystko jest na wyciągnięcie ręki, wszystko wydaje się tak proste. Otaczająca nas rzeczywistość jest piękna, cudowna i szczęśliwa, a kolejne dni płyną przyjemnie i bez przeszkód. Wydaje się nam, jakby uchylona nam rąbka nieba, uśmiechamy się i próbujemy jak najlepiej wykorzystać czas. A potem wpadamy w dół. Świat staje się padołem łez i smutku, wszystko odwraca się przeciwko nam, odechciewa się żyć, chodzić i normalnie funkcjonować, a do głowy przychodzą depresyjne myśli. Z niczego nie potrafimy czerpać radości. I tak na zmianę - chwile szczęścia przeplatają się z beznadzieją i cierpieniem. Powodzenie z porażkami. W kółko i w kółko, z jednej fazy w drugą. Niepowstrzymana huśtawka nastrojów. Jedni potrafią swoje silne uczucia i emocje okiełznać, inni szarpią się pomiędzy skrajnymi stanami. Czy w ten sposób świat dąży do równowagi? Czy człowiek może znaleźć prawdziwe szczęście? 

O pewnym programie radiowym, o życiu bez głowy i chłopcu udającym Scooby'ego

Wyobraź sobie niezwykle ciepły dzień. Wracasz ze szkoły. Rzucasz plecak na podłogę i wołasz do domowników: "Wróciłem!". Ale nie ma odpowiedzi. Tylko telewizor gra znaną kreskówkę, a przed nim siedzi mały chłopiec. Zostajecie tylko ty i on. Nie wiadomo na jak długo. Bez środków na utrzymanie, sami w pustym mieszkaniu. Dwójka dzieciaków zostawiona losowi. A przecież jeszcze rano była tu wasza matka. Czy coś jej się stało? Czy miała wypadek? Czy dalej żyje? Dni mijają, a odpowiedzi dalej nie ma. Decyzja, co robić i czy powiadomić opiekę społeczną albo policję, oraz odpowiedzialność za tego małego brzdąca siedzącego przed telewizorem spada na ciebie.

Obraz przedstawiający rozkład ludzkiej duszy i powieść (nie)pozbawiona moralności

Bywają ludzie, którzy wywierają często mimowolnie, ogromny wpływ na innych. Ich sposób mówienia, pewność własnej racji i umiejętność przekonywania sprawiają, że potakujemy głową na ich słowa i teorie. Zabieramy do siebie cząstkę ich samych, myśląc, że sami wyrobiliśmy sobie opinie. W pewien sposób dajemy sobą manipulować, zmieniać własny charakter. I tak jak wpływ przyjaznych nam osób może być zbawienny i dobry, tak osób mających poglądy zgoła nieoprawne, są w stanie zasiać w nas ziarno zła oraz nieszczęścia.

"Wyspą każdego człowieka, Jean Louise, jego wartownikiem, jest sumienie."

Największy literacki powrót XXI wieku!

Kontynuacja zachwycającego Zabić drozda!

Powieść, którą musiałam przeczytać!

Gdy na różnorakich portalach pojawiły się pierwsze wzmianki o premierze Idź, postaw wartownika, przeżyłam prawdziwy szok. Jak to, po tylu latach?! Dalszy ciąg kochanego, pięknego i perfekcyjnego Zabić drozda? Wiedziałam, że przeczytam, choć obawiałam się nieco zawodu, a może raczej tego, że powieść pisana z punktu widzenia dorosłego Skauta nie będzie już taka sama. Jednak ze strony na stronę samoprzylepnych karteczek przybywało, a mój uśmiech stawał się coraz szerszy.