"MIŁOŚCI jako takiej nic a nic nie szkodzi. Miłość JEST."

Miłość. To słowo tak pięknie komponuje się z najnowszą powieścią Małgorzaty Musierowicz (o jakże zacnym tytule oznaczającym, jak tłumaczy nam sama autorka, słabostkę lub, jak mówi dalej ustami Ignacego Grzegorza, od łacińskiego flebilis - opłakany). Miłość jest nie tylko wątkiem przewodnim tej uroczej historii, ale też powodem przemyśleń jej bohaterów, a tym samym czytelników. Miłość jest też efektem reakcji zachodzącej w czytelniku podczas czytania tej jakże wspaniałej opowieści, a przynajmniej ja tę książkę obdarzyłam miłością. Zresztą jak całą cudowną Jeżycjadę, serię niepodobną do żadnej innej, piękną, prawdziwą, pełną domowego ciepła i humoru. To seria, która wywołuje uśmiech i westchnięcia, seria, o której można gadać godzinami i godzinami o niej myśleć. To seria niezastąpiona i absolutnie magiczna. A Feblik... Cóż, Feblik jest tylko kolejną arcygenialną jej częścią. 

Prawdziwa wnuczka do orzechów!

Zdarzają się takie dni, kiedy wydaje nam się, że wszystko w kółko i w kółko, i w kółko się powtarza. Jakbyśmy codziennie odgrywali ten sam spektakl, bez końca. Do znudzenia. Czasem jednak w ten odtwarzany ciągle na nowo film wkradają się rozterki, problemy lub całkiem odwrotnie - chwile cudowne, piękne i niezapomniane. Znalezienie narwanej, rudej kobiety pod mostkiem, przyjazd lirycznego i wrażliwego studenta z czerwonymi uszami albo przypadkowe spotkanie chłopaka z białym daszkiem i spokojnymi oczami... 

Dorota Rumianek ma nie tylko niezwykle ładne nazwisko, ale też niebanalną osobowość. Żywiołowa, energiczna, pełna wigoru i pozytywnej energii dziewczyna ze wsi, z wiecznymi niebieskimi koralami i bryczką, jest osobą, którą z pewnością chciałoby się poznać. Ten zaszczyt przypada pewnemu rudzielcowi, od którego to spotkania życie dziewczyny staje do góry nogami.

80) Cafe plotka

Czasem stojąc sobie na korytarzy w szkole, wcinając batonika i czekając na dzwonek, wkręcamy się z kimś w rozmowę. Gadamy o zainteresowaniach, o planach na wieczór, o zabawnych sytuacjach, a czasem... o pewnych ludziach. Mówimy o nich nie zawsze dobre rzeczy, ujmując to jaśniej. Komentujemy ich (karygodne) zachowanie, opisujemy różne (kompromitujące) sytuacje, oceniamy ich (raczej zły) wygląd i charakter. Prawda? Nie wiem, czy taka jest ludzka natura, ale zawsze mówimy o tych raczej gorszych stronach drugiej osoby. A czasem te złe strony i wady wymyślamy sobie sami. Ot, z czystej niechęci. Wolność słowa, czyż nie?

Ola to licealistka, która już niedługo kończy osiemnaście lat. Na tę okazję organizuje urodziny w teatrze, sama zresztą swoją przyszłość wiąże z aktorstwem. Jednak od jakiegoś czasu otrzymuje negatywne opinie na swój temat, dziwne filmiki i niepochlebne komentarze. Kto i dlaczego próbuje ją oczernić?

77) Gorzkie słodkie pocałunki

"Ta książka jest o miasteczku, którego nie ma. I o ludziach, których nie ma. Wiem o tym doskonale, ponieważ z myślą o nich ją napisałam" 

Tak właśnie Krystyna Siesicka rozpoczyna swoją powieść. Powieść o pewnym miasteczku, w którym wszyscy się znają. Powieść o pani Marysi i jej sklepie. Powieść o pewnych zdarzeniach pewnego lata. Powieść o Żanecie z tajemniczymi, fiołkowymi oczami i o Natalce, o Dropiatym, o pewnym psie i pewnej kotce. I o wielu innych zwykłych ludziach (i nie tylko ludziach). To po prostu ciepła opowiastka, w której występują różne odmienne charaktery. 

Jeśli chodzi o styl pisania Siesickiej, to mimo tego, że może wydawać się niektórym nieco niewspółczesny, ja go bardzo lubię. Autorka zawsze pisze ciepło, mądrze i treściwie. Jej książki są niegrube, jednak Siesicka umie w nich opisać co trzeba. W każdej jej powieści jest dużo emocji i uczuć. I to chyba lubię najbardziej, bo w innych książkach opisywanie uczuć i jakiś ważniejszych wartości wychodzi często sztucznie, nieszczerze i nieprzekonująco. Tutaj nie. W książkach Siesickiej jest to naturalne, prawdziwe i piękne.

73) Iza Anoreczka

Sukces. W mediach, w szkole, w pracy... Wszędzie. Ludzie do niego dążą, chcą wejść na sam szczyt. Sukces to sprawa najważniejsza. To znak, że coś w życiu osiągnęliśmy. Każdy chce zabłysnąć, chce być rozpoznawalny, ceniony, szanowany.  Każdy chce być lepszy od innych. Każdy chce pokazać, że coś znaczy. Każdy chce być w czymś dobry. Każdy chce być człowiekiem sukcesu, każdy do tego dąży. Nikt nie zdaje sobie sprawy, że sukces niesie ze sobą wiele wyrzeczeń i może być niebezpieczny

Iza od zawsze była uczona, że na wszystko trzeba sobie solidnie zapracować. Musi być we wszystkim najlepsza, aby nie zawieść wymagających rodziców. Matka oczekuje od niej, że stanie się słynną modelką, załatwia jej zabiegi kosmetyczne, dba o jej wygląd i odpowiednią wagę. Ojciec za to chce, aby Iza była przykładną uczennicą. Jak sprostać takim wymaganiom? Iza jest znana w klasie jako wredniara. Raczej nikt za bardzo za nią nie przepada, budzi w ludziach zazdrość. Jednak niedługo wszystko się zmieni.

65) Karolina XL

Wcześniej miałam styczność z powieściami Marty Fox i wiem już, że raczej zachwycające nie są. Ot, takie luźne lektury na odprężenie. Tak więc po "Karolinie XL" wiele się nie spodziewałam. Ale skąd miałam wiedzieć, że ta książka będzie aż tak nudna?

„Życie to nie książka, nie powinno się go odkładać na półkę, gdy nam coś w nim nie pasuje. Z życiem trzeba się mocować albo się mu poddawać, ale nie można od niego uciekać.”

Karolina to niezwykle naiwna i niemyśląca nastolatka. No bo kto wsiadłby do samochodu obcego faceta, nie myśląc w ogóle o niebezpieczeństwie? A nie, przepraszam, ona przecież się w nim zakochała! To z miłości dała mu sobą pomiatać. Ludzie, gdzie w tym romantyzm? Trzeba też wspomnieć o jej jakże "mądrych" powiedzonkach, które z każdą stroną denerwowały mnie coraz bardziej. Jaka nastolatka cytuje swoją sąsiadkę w co trzecim zdaniu? Marta Fox chciała się chyba wplątać jakoś do świata młodzieży, ale jak widać z marnym skutkiem.

59) Paulina w orbicie kotów

Cały świat jest do bani. Nigdy nic nam nie wychodzi tak, jakbyśmy chcieli. Ludzie są wredni i niesprawiedliwi, w szkole się nad nami znęcają. Mamy za dużo pracy, w domu cały czas nieprzyjemna atmosfera. Do tego na każdym kroku spotyka nas pech. Wszędzie szaro, ponuro, inni nas nie rozumieją, jestem beznadziejna. Wszystko jest beznadziejne! Wszystko, wszystko, wszystko! Nie ma już ludzi honoru, ludzi z klasą, dobrych, życzliwych i bezinteresownych. Życie jest ciężkie i to jest prawda! Dom, rodzina, szkoła, znajomi, miasto, ludzie... świat - nic nie jest takie, jak być powinno. Wszędzie są tylko problemy. 

Jak dobrze, że jest jeszcze wielu, wielu ludzi, którzy tak nie myślą! 

„Prawdziwą koleżankę poznaje się po tym, że nie wzdryga się na widok nędzy i brzydactwa, a wręcz przeciwnie.”

52) Kłamczucha

Co byś zrobiła, gdybyś pewnego, letniego dnia spotkała swój ideał chłopaka, który, niestety, niedługo zniknie z Twojego życia? Rozpaczałabyś w poduszkę, dała sobie spokój, czy... przyjechałabyś za nim przez pół Polski?

Aniela to pełna czaru i uroku dziewczyna pełna energii. Dąży do spełnienia swoich marzeń. A że czasem trochę przekręca rzeczywistość wymyślając niestworzone historie? No cóż, czasem żeby postawić na swoim, trzeba się trochę wysilić. Cel uświęca środki. Czegóż Anielka nie zrobiłaby dla swojego ukochanego Pawełka?

„Wielkie historie miłosne mogą nie mieć końca. Ale co muszą mieć nieodzowne to początek.”