Śmierć była i jest dla nas trudnym tematem. Nikt o niej nie rozmawia. Nikt nie chce, aby nadeszła. Boimy się odejść, boimy się stracić to, co mamy. Nie chcemy nieznanego. Nie mówiąc już o tym, gdy umiera dziecko. To przykry temat. Przecież każde dziecko powinno żyć, poznawać, dorastać! Oskar jest chory na białaczkę. Przeszczep szpiku się nie udał i jest pewne, że każda chwila może być jego ostatnią. On jednak pokazuje nam inne spojrzenie na świat. Nie boi się tego, co ma być. Próbuje tylko przeżyć swoje życie najlepiej jak można.
Razem z kochanymi ludźmi i przede wszystkim z ciocią Różą.
„Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie trwa wiecznie. Zachowujemy się wszyscy, jak byśmy byli nieśmiertelni. Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.”
