97) Wariant

Wyobraźcie sobie las. Nie jest to trudne, prawda? Teraz wyobraźcie sobie, że jedziecie drogą. Droga jest bardzo długa i oczywiście cały czas wiedzie przez las. Potem przejeżdżacie przez ogrodzenie. Pod napięciem. Po ok. dwóch kilometrach widzicie gruby mur o wysokości czterech metrów. Wreszcie zatrzymujecie się pod czteropiętrowym budynkiem. W oknach widać twarze uczniów, w końcu to szkoła. Wasza nowa szkoła. Kobieta, z którą jechaliście każe Wam wysiąść i odjeżdża. Zostajecie sami. Wita Was dziewczyna z przyklejonym uśmiechem i mówi, że Was oprowadzi. Okazuje się, że tu nie ma nauczycieli. Ani woźnych, ani ogrodników. Żadnych dorosłych. Tylko nastolatkowie. Drzwi możecie otwierać tylko za pomocą czipów. Wszędzie są kamery. Ktoś Was obserwuje, ale nie wiadomo kto. Wszyscy uczniowie dostają codziennie plan dnia. I muszą go przestrzegać, bo inaczej czekają na nich kary. Poza teren "szkoły" nie można wychodzić. Jesteście w zamknięciu, nie macie wyboru. Musicie się przystosować. Musicie przetrwać.

96) Lawenda w chodakach

Związki międzyludzkie są często dość... skomplikowane. Każdemu chyba wiadomo, że nie ma dwóch identycznych osób na całym świecie. Do każdego trzeba inaczej dotrzeć. Z każdym inaczej się rozmawia. Każdy ma inne zdanie, inne zainteresowania, inne poglądy, inne cechy charakteru. Można się w tym wszystkim pogubić, oszaleć, prawda? Jak poznać, co ktoś do nas czuje? Skąd wiedzieć, kim tak naprawdę jest drugi człowiek? Co robić, aby nie wpaść w uczuciową pułapkę?

Magda i Kuba oraz Damroka i Wiktor - dwie zakochane pary - wyruszają razem na wakacyjną podróż po Europie. Mają okazję przeżyć niesamowitą przygodę, poznać się lepiej i miło spędzić czas. Niestety wypoczynek i dobra zabawa szybko przekształcają się w podróż, która wykończa ich psychicznie. Niechciany gość, pokomplikowane stosunki i nie zawsze miła atmosfera może po prostu doprowadzić do... szaleństwa.

Blogowy Klub Książki

Pewnego dnia przeglądając sobie różne blogi książkowe, wpadłam na pewien ciekawy post... Liss Carrie na swoim blogu napisała o chęci założenia BKK, czyli Blogowego Klubu Książki. Jak powiedziała, tak zrobiła. Ale o co chodzi?

95) Chwila szczęścia

Czasem mamy wrażenie, że nasze życie to pasmo rozczarowań, bólu i smutku. Że wszyscy są przeciwko nam. Że wszystko co robimy, jest bez sensu. Że którędy byśmy poszli i tak trafimy na mur. Że wszystko jest nie tak...

Jednak to nieprawda. 

Nasze życie to nie tylko złość i rozpacz.

To także małe chwile szczęścia, które przeżywamy, a których czasem nie zauważamy, mijamy, ignorujemy. Każdego z nas spotkało w życiu coś dobrego, coś, co zapamiętamy. Na  zawsze. Może jest to mile spędzony czas z przyjaciółmi. Może pierwszy pocałunek. A może piękne, ciepłe wakacje, pełne wrażeń i emocji. Trzeba tylko się zatrzymać, obejrzeć i zauważyć tę chwilę. Bo ona szybko przemija i jeśli jej nie zatrzymamy, nie dostrzeżemy - to ucieknie. Carpe diem, chwytaj dzień! Ciesz się tym, co masz.

Bo mógłbyś nie mieć i tego.

94) Diupa

Czasem o naszym życiu decyduje przypadek. Dziwny zbieg okoliczności. Niespodziewane wydarzenie. I jak to niespodziewane wydarzenia mają w zwyczaju, przychodzą całkiem niezapowiedzianie. Może za kilka minut przez Twoje okno wleci papuga? A może potkniesz się i złamiesz rękę, w szpitalu spotkasz pewną lekarkę, która wyda Ci się znajoma, potem okaże się, że to mama koleżanki z klasy i ona bardzo Cię polubi, i zaprosi Cię na ciasto, a potem jak już tam przyjdziesz, to okaże się, że... Dobra, dobra, nieważne, chyba wiecie o co mi chodzi. Wniosek z tego taki, że nie zawsze mamy wpływa na to, co się stanie, każdy wypadek, każde spotkanie może okazać się ważne i w pewien sposób może zadecydować o Twoich dalszych losach.